دایره مینا

پرويز پرستويي گله کرده و گفته است که: «متأسفانه مي بينم رئيس جمهوري که با رأي مردم انتخاب شده در مجلس حضور دارد و وزرا درباره برنامه شان توضيح مي دهند اما بسياري از اين نمايندگان که از طرف مردم در آن جا حضور دارند، هيچ توجهي ندارند و مدام گرم صحبت کردن و راه رفتن هستند». پرستويي در ادامه مي گويد: «از آقاي لاريجاني به عنوان رئيس مجلس توقع دارم که اين افراد را از جلسه بيرون کنند و به اين نمايندگان مي گويم اگر به خودتان احترام نمي گذاريد، حداقل به مردمي که به شما رأي دادند، احترام بگذاريد. هر کلمه اين وزرا سرنوشت ساز است. شما گوش نمي کنيد و بعد مشکلات به وجود مي آيد. حداقل به مردم بي احترامي نکنيد».البته پرستويي فقط يک شهروند است اما به دليل شهرتي که دارد حرفش رسانه اي شده است اما اين روزها بيشتر مردم بام تا شام از دريچه تلويزيون شاهد و ناظر عملکرد مجلس و نمايندگان شان هستند. البته اين اتفاق نه نخستين بار بوده است و نه آخرين بار خواهد بود. بارها و بارها مردم از طريق رسانه ملي شنواي گفتار و شاهد رفتار نمايندگان محترم خود بوده اند و حتماً داوري مي کنند. حتماً اين مردم به خاطر دارند که امامشان فرموده بود: «مجلس عصاره فضائل ملت است» و حتماً پي جوي اين فضائل خواهند بود و اين فضيلت ها را در سخن، کردار، نظم، انضباط، ادب و قانون مداري آنان جست و جو مي کنند. حتماً نمايندگان هم به خاطر دارند اين سخن امام را که: «شما نمايندگان بايد در آن جا معلم اخلاق باشيد براي همه کشور، براي اين که مطالب شما به همه کشور بسط پيدا مي کند.» و حتماً اين نمايندگان به ياد دارند اين سخن مقام معظم رهبري را که تأکيد کرده اند: «اگر در مجلس تقوا، امانت، اخلاق، احساس مسئوليت و نشاط کاري ديده شود، در رفتار مردم تأثير خواهد گذاشت». حتماً اين نمايندگان از آداب سخن گفتن آن چنان که در تعاليم اسلامي، آيات و روايات آمده است دست کم تا حدودي آگاهند. احتمالاً به آثار گرانسنگ ادبي ما که گنجينه معارف و اخلاق است نظر افکنده اند و مي دانند هم بايد سخن نکو بگويند و هم آن را به نکويي بگويند. شايد شاهنامه را که به تعبير رهبر انقلاب «شعر فردوسي اخلاقي است» ورقي زده اند که چه بسيار از چگونه سخن گفتن و چه سان رفتار کردن نوشته است. آن جا که مي گويد: «سخن هر چه گويي همه راست گوي / متاب از ره راستي هيچ روي» حتماً به آثاري مثل سياست نامه خواجه نظام الملک که به تعبير يک استاد دانشگاه بايد هر سياستمداري بخواند، سري زده اند. قابوس نامه و گلستان و بوستان را خوانده اند که آداب معاشرت را به ما مي آموزند.اين روزها مردم محک مي زنند خود را به رأيي که داده اند، به اين که رأي به صواب بوده است يا نه. اين روزها فرزندان ما مي بينند که رئيس مجلس چونان يک معلم کلاس مدام نمايندگان را به نظم دعوت مي کند. اين روزها مي توان ديد و شنيد که استدلال ها چقدر محکم است و قول ها چقدر سديد و قوي.

بي گمان وقتي از شهيد مدرس به عنوان الگوي نمايندگي ياد مي شود و عکس بزرگي از اين شهيد در مجلس نصب شده است و بسيار نمايندگان از نام و کلام او بهره مي گيرند و گاه هزينه مي کنند، بر اين نکته واقفند که اگر تنها به اين کلام او بسنده کنيم که «سياست ما عين ديانت ماست» مي توان باور کرد که يک نماينده به عنوان يک فرد سياسي آن هم در يک پايگاه سياسي بايد «ديانت» را سرلوحه رفتار و گفتار خود قرار دهد و چه نکته اي بارزتر براي ديانت از مودب سخن گفتن و نظم و انضباط داشتن و انصاف در حرف زدن.به هر حال در اين چنين فرصت هايي که صدا و سيما نيز به خوبي براي عموم مهيا مي کند نمايندگان مجلس شوراي اسلامي در معرض نگاه موکلان خود قرار مي گيرند تا ادب گفتار و ادب کردارشان را به داوري بنشينند و از آن سو هم باور کنيم که به شأن مجلس تا کجا حرمت گذاشته مي شود و کدام نماينده اين شأن را پاس مي دارد و کدام نماينده به آن اعتنايي نمي ورزد و قطعاً اين فرصت ها ميزان مسئوليت موکلان را در انتخاب نمايندگاني هم سنگ و هم شأن مجلس بالاتر خواهد برد.